Faustyna

Helena Kowalska urodziła się w 1905 roku i już od najmłodszych lat wyróżniała się głęboką religijnością oraz pragnieniem życia zakonnego. Wstępując do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przyjęła imię Faustyna. Już wkrótce zetknęła się jednak z trudną rzeczywistością klasztoru – oprócz modlitwy, postu i czynienia dobra, doświadczyła także zawiści, pychy i ludzkiej słabości. Mimo rozczarowań pozostała wierna powołaniu i niezachwianie ufała Bogu. Siostra Faustyna przeżywała liczne widzenia i rozmawiała z Chrystusem, co początkowo spotykało się z niedowierzaniem ze strony przełożonych i spowiednika, którzy sugerowali nawet badania psychiatryczne. Pomimo tego pracowała wytrwale, całkowicie poświęcając się modlitwie i posłudze. W wieku 33 lat siostra Faustyna zmarła na gruźlicę. Jej kult rozwijał się stopniowo, choć początkowo Kościół podchodził do niego ostrożnie. Dzięki staraniom kardynała Karola Wojtyły rozpoczął się proces beatyfikacyjny. 18 kwietnia 1993 roku Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną, a 30 kwietnia 2000 roku uznał za świętą.