Głos z tamtego świata

Aksamitowski (Kazimierz Rudzki) zdobywa zaufanie licznych pacjentek, choć nie ma wykształcenia medycznego i korzysta z metod balansujących na granicy oszustwa. Wspiera go Wiktoria (Wanda Łuczycka), była pielęgniarka, która w jego działalności znajduje sposób na podniesienie własnej wartości. Film odsłania psychologiczne podłoże ich działań: Aksamitowski, zazdrosny o sukcesy prawdziwych lekarzy, chce udowodnić coś zarówno sobie, jak i młodej kochance, zaś Wiktoria ucieka od upokarzającej roli służącej, kreując się na medium, a nawet osobę naznaczoną stygmatami. Ich ofiary – kobiety w różnym wieku – pragną przede wszystkim zrozumienia i bliskości: Urszulka (Marta Lipińska), dotknięta skutkami choroby Heinego-Medina, cierpi na samotność; Stanisława (Danuta Szaflarska), pracująca jako telefonistka, żyje wspomnieniami utraconej miłości; Rejentowa (Tatiana Czechowska) nie potrafi pogodzić się ze śmiercią najbliższych. Powstaje opowieść obyczajowo-kryminalna o silnym rysie psychologicznym – miejscami mroczna, miejscami czuła, chwilami nawet ironiczna – utrzymana w charakterystycznym dla Stanisława Różewicza tonie powściągliwości i empatii. Scenariusz czerpie z prawdziwych wydarzeń: procesu krakowskiego pseudomedium działającego w latach pięćdziesiątyc