Marysia i Napoleon

Romans Marii Walewskiej i Napoleona Bonapartego wielokrotnie inspirował filmowców – najsłynniejszym przykładem pozostaje hollywoodzka Pani Walewska z 1937 roku z Gretą Garbo i Charlesem Boyerem, utrzymana w tonie melodramatu. Twórcy Marysi i Napoleona, Andrzej Jarecki i Leonard Buczkowski, sięgnęli po tę historię z przymrużeniem oka, pozwalając sobie na swobodną interpretację faktów i lekką, komediową formę. Akcja filmu przenosi się do Polski drugiej połowy XX wieku. Francuski naukowiec Napoleon Beranger, jadąc na konferencję do Warszawy, przypadkowo trafia do Walewic, gdzie w pałacu poznaje urokliwą studentkę Marysię, łudząco podobną do dawnej pani Walewskiej. Zafascynowany, zaczyna snuć fantazje, w których sam wciela się w Napoleona Bonaparte, a Marysia staje się jego ukochaną. Ta zabawa historią i wyobraźnią stopniowo zbliża dwoje współczesnych bohaterów, tworząc lekką i ironiczną wariację na temat słynnego romansu.