Reżyser: Wojciech Jerzy Has
1959
Młody, dwudziestoletni mężczyzna, po rekonwalescencji w górach, przyjeżdża do Warszawy z nadzieją na karierę literacką. W stolicy trafia do zaniedbanego, zagraconego pokoju, który dzieli z grupą artystów – poetami i studentami. Wśród nich panuje atmosfera młodzieńczej buntu i twórczej pasji, ale także pustki i zagubienia. Wszyscy starają się tłumić przeczucie nadchodzącej katastrofy alkoholem, dowcipem, a czasem wręcz wybujałą bufonadą, by uniknąć konfrontacji z rzeczywistością. Warszawa, tętniąca życiem, staje się dla nich jednocześnie miejscem nadziei i pułapką, w której każdy z bohaterów zmaga się z własnymi marzeniami i niepewnością przyszłości.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta