Znachor

„Znachor”, jedna z najpopularniejszych powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, opowiada historię profesora Wilczura, wybitnego chirurga, którego życie legło w gruzach po odejściu żony wraz z ukochaną córeczką. Zrozpaczony i szukający zapomnienia w alkoholu, Wilczur zostaje ciężko ranny w głowę podczas bójki w podmiejskim szynku i traci pamięć. Piętnaście lat później wędruje po prowincji jako bezimienny włóczęga, znajduje schronienie u młynarza Prokopa i zaczyna pomagać jego kalekiemu synowi, Wasylko. Po udanej operacji źle zrośniętych kości chłopiec zaczyna chodzić, a sława znachora szybko roznosi się po okolicy. Zazdrosny o jego sukcesy miejscowy lekarz, doktor Pawlicki, grozi mu sądem za nielegalne praktyki medyczne.Znachor bywa czasami w pobliskim miasteczku i regularnie zagląda do sklepu, w którym pracuje sierota Marysia. Rysy dziewczyny wydają mu się dziwnie znajome, ale nie potrafi przypomnieć sobie, kogo przypomina mu ta młoda, piękna kobieta. Marysię adoruje hrabia Leszek Czyński, na którego zaloty patrzy z zazdrością Zenek, syn karczmarza. W efekcie jego złośliwej intrygi oboje zakochani ulegają poważnemu wypadkowi motocyklowemu. Operacji nie chce podjąć się doktor Pawlicki, więc życie Marysi ratuje znachor, podejmując się interwencji mimo groźby konsekwencji prawnych.